UzBender.Ru | Super Portal

Izlash
Аслида у Янги йилни яхшир
кўрмайди. Қолган
байрамлардан ажралиб
туради, холос, деб ўйларди. "
Лекин базм кечасида, соат
миллари ўн иккига етиб
борганини англатувчи бонг
урилганида қилинган орзу
албатта амалга ошишига чин
дилдан ишонарди. Қиз шу
кунгача турли ти-лакларни
тилаган, бироқ бу гал бош-
кача нияти бор... Ноодатий
истак. Ха, Наргиза байрамга
тараддуд кўришига қарамай
унинг хаёллари-ни бошқа
нарса ўғирлаган. Дили-дан
ўтказганларини ўйлайди-ю,
оғир тин олади. Афсуски,
мўъжиза хам уни ортига
қайтара олмайди... Қизнинг
қўллари титраб кетади,
кўзидан ёш томчилайди. Бир
ҳафта аввал яхши кўрган
инсонининг қал-бига озор
берганини эслади. Наргиза
негадир Сардорнинг ҳаракат-
ларидан шубҳаланди. Шубҳа
ўзи билан ғазабни етаклаб
келди. Қиз йигитни ёлғончига
чиқарди, икки-юзламачи,
деяҳақоратлади. Қайтиб
учрашмасликка ваъда берди.
Аммо буни уйдагиларга
қандай айтади? Вақтида
«Нима бўлса бўлсин, лекин шу
йигитга турмушга чиқаман,
деб оёқ тираб олганди... Шу
тобда лаблар пичирлади:
«Мени кечиринг, Сардор ака.
Бахт-ли бўлинг, илоҳим хдет
йўлингизда қоқилманг...
Бирга бўлмасакда, му-ҳими
сизнинг бахтингиз!" Энди қиз
қандай хатоликка йўл
кўйганлиги-ю, ёнидаги
ажойиб инсоннинг қадри-га
етмаганини тушунди. Афсуски,
кечтушунганди... Них,оят, соат
ўн иккига бонгурди. Янги йил
кириб келди, қиз хўрсинганча
деразадан кўчага бокди. Не
кўз билан кўрсинки, қор
билан қоп-ланган ҳовлининг
бурчагида Қорбо6о турарди.
Атрофга қизилй атиргуллар
сочилган. Қиэ бир ястаниб
ётган гулларга, бир Қорбо-
бога термилди. Бу кимнинг
иши бўлиши мумкин? Кўз
ўнгида севги-лиси
гавдаланди. Наҳотки, шунча
қилмишларимни унутган
бўлса?! Хонасига кириб, апил-
тапил устига иссифоқ
кийимларни ташлади-да,
эшикни очиб, ташқарига
отилди. Кўчага чиқци-ю,
атрофдаги манза-радан карахт
аҳволга тушди. Оқ
атиргуллардан «Наргиза, Сени
Се-ваман» деган жумла
ёзилган экан. Қиз бирдан
йиғлаб юборди, ўзидан
нафратланиб кетди. Шу маҳал
ховли бурчагидан овоз
эшитилди: «Тезроқ кела
к,олсанг-чи, музлаб қолай де-
дим-ку!« Қиз ортига ўгирилди,
овоз эгаси - Сардорини
қидиришга туш-ди. «Мен шу
ердаман!» Наргизанинг
х,айрати янада ортди, овоз
қаердан келаётган бўлса?
«Тополмадинг-а?», - деди
қовли бурчагидаги Қорбобо
охири. Бу сафар қиз турган
жойида қотиб қолди.
Қорбобо қиз томонга юриб
кела бошлади. Қиз эса
югурди, югуриб, Сардорнинг
бағрига отилди. - Мени
кечиринг, Сардор ака,
илтимос, кечиринг. -
Кечирдим, жиннивой,
кечирдим. Тезда кўз
ешларингни артиб олчи. -
Сиздан ноҳақ шубҳаланган
эканман... - Наргиза
нигохларини ерга қадади. - У
воқеаларни унутиб
бўлганман. Совғаларимга
раҳмат айтиш ҳам йўғ-а? -
Сардор ўзини хафа бўлганга
солди. - Катта раҳмат! Сизнм ...
яхши кўраман... - Мен ҳам,
жиннивойим!
Maqola nomi : Kutilmagan sovg'a
Vaqti : 27.04.2014|22:39
Ko'rilgan : 1442
Muallif : Bender
» Java kitob
» Text
Reyting(+/-): 297/280
Reyting
Bosh sahifa » Hikoyalar
Maqola o'qiypti :41 kishi
© Powered by Bender | Pro
Яндекс.Метрика