loading...

UzBender.Ru | Super Portal

Izlash
УЗИЛМАС РИШТАЛАР... (2-Qism)





(кўп қисмли ҳикоя премъераси, достонларга арзигулик севги, синовларда эзилган дўстлик ва ҳаётнинг оғир синовлари ҳақида)
Анвар ичкарига киргач дарҳол эшикни ёпди. Кейин Анварга йўл бошлади:
- Юринг буёққа, тезроқ.
Анвар ҳайрон бўлиб Моҳирани ортидан юрди. Ҳовлиларидан ўтиб уёғида боғ боракан, боққа бошлаб келди.
- Дадам билан ойимларни амакимникига олиб кетишганди, ҳозир ўзлари мошинада опкелиб қўйишлари керак эди.
Анвар энди тушунди Мохирани қўрқиб кетганлигини. Ўша мошинада дадаси билан ойиси келаяпти деб ўйлади шекилли?! Лекин мошина ўтиб кетди.
- Демак уйда ҳеч ким йўқ сиздан бошқа?! - сўради ҳамон дарвозалари томонга аланглаб қўяётган Моҳирадан.
- Ҳозир кеп қолишади, - Моҳира Анварга юзланди,- сиз боғни тугашидаги девордан ўтинг, уёғи кўча.
Уйларини бу томониям кўчамиди, ҳаёлидан ўтказди Анвар. Ҳозир Моҳирани ёнида туриб уни кўриб турсада бу сафар боғ томондан келишниям ўйлаб қўйди.
- Моҳира, дадангиз билан ойингиз келишсалар майли кетаман, лекин унгача гапимни эшитинг, ёки "йўқ", "кетинг"дан бошқа гапингиз йўқми?
- Бор, - деди Моҳира кулиб,- девордан ўтиб югуриииб кетинг, футболистсизу.
- Бу сафар келишимдаям югуриииб келаман, бўладими?
- Бу сафар?
- ...
Анвар жавоб бермади. Яна Моҳирага қараб қолди. Ундан олисроқда турарди. Роса уялиб кетди ўзиям, бегона йигит билан кечаси боғда турибди. Ийманиб, қизариб ўзини узоқ олиб туриши янада бошқача гузаллаштириб юборганди уни. Моҳирани уятчанлиги, ўрни келса ҳазилкашлиги жуда ёқимли эди. Анвар унга термулган сари дили тўлиб тошиб кўнглидаги унга нисбатан ҳисларини айтгиси келарди...
Моҳира ҳавотирланиб кўзлари ҳовлилари томонда, Анвар эса унга қараб тўймайди.
- Кетинг, дадамлар келишди.
Ҳаёлга толиб маҳлиё бўлиб қолибди. Қараса дарвоза олдида мошинани чироғи ёруғининг нурлари пайдо бўлди.
- Кўришгунча! - Анвар кулиб Моҳира кўрсатган боғни тугаши томон йўл олди, кейин икки қўлини оғзига карнай каби қўйиб паст овозда “мен кайтамааан” -деди.
- Келманг бошқа.
Моҳира шошганча ҳовлилари томон кетди.
Анвар эса девор ошиб нариги кўча билан уйига кетарди...

Энди туну-кун ҳаёл билан ошна бўлиб қолганди. Севгани томон юраги ошиқаверарди. Моҳирани кўрмоқ учун маҳалласига қатнайдиган бўлди.
Боғда туриб Моҳирани ҳовлида кўриб қолса секин чақиришни мақсад қилиб кутарди. Ҳаёл қилганидек Моҳира ҳам ҳовлида пайдо бўларди. Уни телефонни ёқиб ёруғини қимирлатишини кўрарди, кейин секин боққа келарди.
Биринчи кун боғ орқали келганини кўриб "яна келдингизми..." каби гапларини айтиб ноз ила жаҳл қилганди. Ҳозир Анварга "келманг" дейдию, лекин ўзиям кутса керак.
Ўшанда Анвар қалбидагиларни ошкор қилди:
- Моҳира! - у томонга бир икки қадам ташлади,- сени ўша автобусда кўрганимдан бери ҳаёлимдан кетмайсан. Сен дея гап бошлаганди, чунки
Maqola nomi : Uzilmas rishtalar... (2-qism)
Vaqti : 30.04.2014|21:27
Ko'rilgan : 3549
Muallif : Bender
» Java kitob
» Text
Reyting(+/-): 312/300
Reyting
Bosh sahifa » Hikoyalar
Maqola o'qiypti :46 kishi
© Powered by Bender | Pro
Яндекс.Метрика